Winston fiat giai setzendi-sì…6.

GEORGE ORWELL

Sighit de sa parti 4

CAPÌTULU 1 – parti 6

It was nearly eleven hundred, and in the Records Department, where Winston worked, they were dragging the chairs out of the cubicles and grouping them in the centre of the hall opposite the big telescreen, in preparation for the Two Minutes Hate…

 Fiant giai is ùndixi, e in su Dipartimentu de Documentatzioni, anca Winston traballàt, fiant boghendi-nci is cadiras a foras de is domixeddas e amuntonendi-ddas in mesu de sa sala a faci de su schermu mannu, totu po aprontai is Duus Minutus de Tìrria. Winston fiat giai setzendi-sì in d-una de is fileras de mesu candu duas personis chi connosciat de bisura, ma no nc’iat mai fueddau, fiant intradas de suncunas a sa sala. Una fut una picioca chi iat atobiau prus de una borta in su passaditzu. No ndi connosciat su nòmini, ma sciiat ca traballàt in su Dipartimentu de sa Narrativa. Capassu (ca dd’iat bida calincuna borta cun manus brutas de ollu e cun d-una crai inglesa) chi faiat calincunu traballu de mecànicu in d-una de is màchinas po scriri romanzus.

Fut una picioca cun d-una ària atzuda, de unus bintiset’annus, cun d-unu muntoni de pilus in conca, sa faci prena de gintillas, e cun mòvidas atlèticas e lestras. Una fasca strinta arrùbia, sìmbulu de sa Lega Giovanili Contras a su Sessu, ddi trogàt su chintzu unas cantu bortas. Fut bastantementi strinta po ponni in ispicu is ancas ermosas. A Winston no ddi fut pràxïa giai de sa primu borta chi dd’iat bida. E sciiat poita. Fut po s’ària de campus de hockey e de bàngius fridus e gitas in cambarada e de una chi sciiat su fatu suu, un’ària chi arrennesciat a si portai sèmpiri avatu. No ddi praxiant giai totu is fèminas, prus de totu cussas giòvunas e bellas.

Fiant sèmpiri is fèminas, e prus de totu cussas giòvunas, chi fiant is prus santicas e chi sighiant su Partidu, chi si preniant de slogans, sciodduanas diletantis chi scoberriant is chi no fiant ortodossus. Ma custa picioca dd’iat donau s’impressioni de essi prus perigulosa de is àteras. Una borta chi fiant passaus in su passaditzu issa dd’iat donau una castiada lestra de tressu chi parriat ca ddu boliat infrissiri e po una scuta dd’iat fatu a spriadura. S’idea chi ddi fut passada in su ciorbeddu est chi issa podiat fintzas essi un’agenti de sa Psicopolitzia.

Custu fiat difìtzili diaveras. E mancai, sighiat a sentiri unu axiu strambecu, unu nischitzu chi fut un’amesturu de timoria e tìrria, dònnia borta in calisisiat logu chi issa fut acanta sua. S’àteru fut un’òmini chi ddi narànt O’Brien, unu de su Partidu Internu e teniat calincunu postu aici de importu e misteriosu chi Winston ndi teniat sceti un’idea e pagu crara puru. Sa genti acanta a is cadiras si fut citida pagu pagu candu iat biu sa tuta niedda de unu de su Partidu Internu acostendi.

O’ Brien fut un’òmini mannàciu e introssiu cun d-unu tzugu grussu e una faci crueli, sirbonatza ma spiritosa. Mancai mannu che unu monti, fut in calincuna manera de mori bella. Teniat su fìtziu de s’assetiai is ulleras in su nasu chi fut disarmanti in d-una manera curiosa — in d-una manera chi no si podit nai, curiosamenti tzivili. Fut unu gestu, ca chi nci fut ancora calincunu chi pensàt in custa manera, iat a ai fatu pensai a unu nòbbili de su sèculu dexotu chi fut cumbidendi unu pagheddu de tabbacu de sa tabacchera cosa sua.

 

Sighit…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.