Cussa dii in Casteddu si fiant furriaus!
In su 1812 sa mindighèntzia fiat spartzinada apetotu, su pòpulu si fiat morendi de fàmini, mentras sa corti Savoja biviat in su lussu…
In su 1812 sa mindighèntzia fiat spartzinada apetotu, su pòpulu si fiat morendi de fàmini, mentras sa corti Savoja biviat in su lussu…
Predi Antiogu. S’ofensa: is fielis chi dd’ascurtant arriendi-si-ndi, ddus incurparat de dònnia genia de vìtziu.
Cuss’ogetu fut puntendi a bàsciu, a terra, iat incarrerau a s’incrubai ancora prus a lestru arruendi-nci a pagu tretu de anca fia deu…
su primu de donniassantu sa fàmillia alluit sa làntia, unu stupìngiu cravau in d-un’arrogu de ortigu e dda ponit a galligiai…
Predi Antiogu. S’ameletzu: apustis de ddus essi amonetaus, chi no dd’ascurtant, s’arretori ameletzat su pòpulu de sciacus de no crei.
Apuleju. Che bisu, ndi-dd’aparessit sa dea Ìsidi chi, annuntziendi-nde-ddi chi luegus iat a essi torrau a essi òmini, ddu scidat e ddu cumbidat a sodigai…
Sa genti po papai andàt a su sartu po circai erba e Casteddu fiat prena de genti disisperada e famia chi, circhendi agiudu, fatuvatu si moriat in s’arruga.
Predi Antiogu. Su Spantu. Is furonis si-ndi funt portaus totu is bèstias, foras de una craba arrungiosa, screpada e tziddicosa.
Apuleju. Allodda arribbada sa dii de sa festa e, cun su pòpulu infatu aclamendi-mì, mi portant a s’anfiteatru. Comenti e chi sa primu parti de su spetàculu…
Carlo Di Bella. Sa Sardìnnia, in custu tempus, teniat un’economia agropastorali: arrica meda de messarìtzia de loris de messadura, produsiat fintzas binu e nci fiant ortus chi portànt matas de olia, figuera, mela etc. S’allevamentu fiat de bacas, porcus e brebeis lassaus lìberus in su sartu de is biddas, chi no fiat arricu meda de cussòrgias po is brebeis comenti a oi, ma arricu de padentis mannus, chi portànt matas mannas de ìlixi, de suèrgiu, de arroli.