Màgini: Édouard Manet, Olympia, 1863. Parigi, Musée d’Orsay (1).
Càstia puru: Torrant a mei cussus arregordus.
Custa borta Enrico Valdès nosi contat de una fèmina malassortada.
De mei no fiat nàsciu amori.
Partia de bidda femu a cuìndixi annus,
mandada serbirora a sa citadi,
bella famìllia a fueddu de vicàriu,
a domu cuàtru soddus po mandai.
Furoni fiat su meri cussa noti,
su corpus totu a strossa m’iat pigau,
a dinai in manu e brenti giai unfrada,
in d-una dii bogada m’ant a sola.
A gosu allenu pronta in cussa vira,
giòvuna no seu stètia e bècia imoi,
s’ègua ‘e Casteddu femu in cussu bàsciu,
Lillota mi narànt che allomìngiu.
Ma tui chi ses passendi ananti miu
arrepitiu intendis su fueddu
“Sa vira mia furau s’at su destinu
de mei amori mai est pòtziu nasci”.
(1) de Artesvelata.
(2) pigau e furriau in sardu de: Enrico Valdès e Nicola Castangia, La collina delle anime, 2019 , pg. 93.
carlodelfinoeditore.itscheda-titolo.aspxisbn=9788893611831
Innoi fait a ligi su scritu originali.
