GEORGE ORWELL
CAPÌTULU 1 – parti 7
Winston had seen O’Brien perhaps a dozen times in almost as many years. He felt deeply drawn to him, and not solely because he was intrigued by the contrast between O’Brien’s urbane manner and his prize-fighter’s physique…
Winston iat biu a O’Brien incapas unas doxi bortas giai in su pròpiu tanti de annus. Si fut intèndiu atratu meda de issu, e no sceti ca fiat arrenguitzau de su cuntrastu intre sa manera tzivili de O’ Brien e sa bisura sua de bosceri. Ancora de prus po mori de una cunfiantza segreta — o incapas no fut sceti cunfiantza, sceti una spera — chi s’ortodossia polìtiga de O’ Brien no fiat perfeta. Ddoi fut calincuna cosa in sa faci cosa sua chi ddu scoviàt in d-una manera aici forti chi no faiat a nai.
E ancora, incapas no fiat mancu eterodossia sa chi portàt pintada in faci, ma sceti abbilèntzia. Ma a dònnia modu parriat un’òmini chi podiast fueddai, sèmpiri chi arrennesciast a collionai su teleschermu e ddu pigai a una parti po ddu fueddai faciapari. Winston no iat mai fatu su prus piticu de is sfortzus po averiguai su chi fiat pensendi: e mancai, no ddoi fut manera peruna de ddu fai. Pròpiu insaras O’Brien iat donau una castiada a s’arrellògiu, iat biu ca fiant giai is ùndixi, e si biit ca iat detzìdiu de abarrai in su Dipartimentu de Documentatzioni finas a acabbai is Duus Minutus de Tìrria.
Si fut sètziu in sa pròpiu filera de Winston, a tretu de una pariga de postus de issu. In mesu ddoi fiat una fèmina piticheddedda cun pilus a colori de arena chi traballàt in s’aposenteddu acanta a su de Winston. Sa picioca a pilus nieddus fiat sètzia pròpiu a palas. Su momentu infatu unu tzichìrriu malu, che su de una màchina chi faiat tremi paris, chi fut funtzionendi chena de ungi, si fut intèndiu totu a una borta de su schermu in fundu a sa sala. Fut unu burdellu chi ndi faiat atzutzuddai is pilus de conca. Sa Tìrria fut incarrerada.
Che sèmpiri, sa faci de Emmanuel Goldstein, su Nemigu de su Pòpulu, fut aparèssia in su schermu.
Si fut intèndiu calincunu sùrbiu in mesu de su pùbblicu. Sa fèmina piticheddedda a pilus a colori de arena iat schillitau po sa timoria amesturada a grisu. Goldstein fut unu traitori recidivu chi unu tempus, de diora meda (cantu tempus nemus pròpiu si-ddu arregordàt), fut stètiu unu de is capus de su Partidu, giai paris a su Grandu Fradi etotu, e agoa si-nci fut ghetau a fainas contras-revolutzionàrias, dd’iant cundennau a morti, si fut misteriosamenti fuiu e sparèssiu si fut. Su programa de is Duus Minutus de Tìrria mudàt dònnia dii, ma no ndi ddoi fiat mancunu anca Goldstein no fut sa figura printzipali.
Totu is crìminis contras a su Partidu, is traitorias, is atzionis de sabotàgiu, eresias, deviatzionis, fiant nàscius pròpiu de is imparus cosa sua. In calincunu logu issu fut ancora biu cungiminendi is cospiratzionis suas: incapas in calincunu logu a s’àtera parti de su mari, gràtzias a s’amparu e a su dinai de is meris furisteris, incapas fintzas — nanca aici sa genti iat nau in calincuna ocasioni — in calincunu cuadòrgiu in Oceània etotu.
Sighit…
