Màgini pigada de s’arretza
Arrùbiu pilu asuta ‘e mucadori.
Arrùbiu pilu asuta ‘e mucadori,
lavra’ ‘e cerexa, cosa ‘e ddas mussiai,
màgicu s’ogu, malu a si stesiai,
de maliarda biaita sa mirada:
galana ses(i), de s’amatanai.
Nanca est de Fenne, òpera danesa.
S’ant imbovau, arguai, de artificiali
intelligèntzia grandu est su traballu.
Bera o frassa, no sciu: bella dda biu,
e in su bisu mancai, donosa abarrat.
Sa màgini chi ndi seus chistionendi dd’ant fata girai in is arretzas socialis che pintura de Louise Camille Fenne e at pigau unu biaxi de “mi praxit”. Cun totu custu sa Fenne, pintora danesa, nàscia in Copenaghen in su 1972, at dennegau, at nau ca no est cosa pintada de issa. Est màgini, nanca, fata de s’intelligèntzia artificiali.
Cali est sa beridadi? Bai e circa.
Certu ca, bera o frassa, custa fèmina bella est e bella abarrat!
