Màgini: Norman Rockwell, Autoretratu triplu, 1960
Cussa borta Norman Rockwell, scioreri comenti fiat, iat decìdiu de fai unu cuadru spantosu diaderus. Mancai no fiat cosa nova de su totu, ca pintoris meda in su passau iant fatu cuadrus de sa pròpriu genia, ma su suu depiat essi bellu e strambecu, povintzas befianu.
Depiat essi unu “Autoretratu triplu”, aundi su pintori amostat sei etotu tres bortas. A primu, biu de palas, sètziu ananti de su cuaddu de linna, agoa, furriendi-sì a pintzellu in manu, po castiai mellus sa màgini cosa sua in su sprigu. S’ùrtima est cosa de arriri e s’amostat su pintori a olieras a efetu de sprigu. In su cuaddu si biit su retratu chi Rockwell est faendi cunforma a unus cantu botzetus apicaus in artu, a manu de manca: unu disìnniu rigorosu e pibincu.
Sa cornissa de su sprigu tenit s’àchili americana e, in sa cadira chi ddu sustennit, podeus biri unu lìbburu obertu, prenus de apuntus e una tassa chi iat a podi essi fintzas de Coca Cola, piessìnniu chi iat a sutalineai chi s’artista si bolit amostai che unu contadori de s’Amèrica.
Apicau a su cuaddu bieus un’elmu e, a manu dereta, cuàturu màginis de pinturas chi connosceus che autoretratus famaus meda, su primu de Dürer, atèrus duus de Rembrandt e Van Gogh e, in prus, un’àteru traballu prus pagu connotu de Picasso (a manera cubista), po arremonai is avanguàrdias de su 900.
