Màgini: Bernaerts-Nicasius, (1620-1678), Tostoini de mari (1).
de Barbara Sanna
Pagus funt is bèstias chi s’òmini stimat prus che su tostoini. Dd’agataus giai giai in totu is logus de su mundu e de issu chistionant contus, paristòrias, poesias e mitologia.
Dònnia annu, su 23 de mjiu, dedicaus una dii a s’amigu geniosu nostu: su tostoini. Sa Dii Mundiali de su Tostoini no serbit sceti po amostai sa stima chi ndi-ddi teneus, ma fintzas a ndi-dd’assegurai s’amparu.
In Sardìnnia agataus genias meda de tostoini, de terra e de mari, in d-unu hàbitat giustu po ddi fai fai su niu e podi campai. In is zonas a oru de mari, pruschetotu cussas de Capebàsciu e de orienti, fait su niu sa Caretta caretta, mentris in su sartu s’agatant is genias de terra, po ndi nai una: sa Testudo marginata.
Arremonaus ca no est permìtiu de aciapai e tenni su tostoini de terra, ca est una genia amparada. Chi apubais unu tostioni de mari, est pretzisu ddu sinnalai a s’autoridadi chi ndi tenit incuru.
(1) Didatticarte.
