Màgini pigada de sa “Sala de su burricu de oru” , in sa Rocca dei Rossi in San Secondo (Parma).
Càstia puru: Lùciu passat de unu meri a s’àteru, 11 e 12.
Is tzeracus ddu cassant, serrau in s’arrebustu, papendi arrestus de petza (cuadru XIII).
Lìburu X, 15.
In s’interis, arròscias cuddas cenas abundosas e satzau beni de su papai de is òminis, su corpus si fiat cobertu de unu pillu bellu de grassu e, po mori de cussu lardu tènneru, su còrgiu fiat bessiu moddi, su pilu beni nurdiau e luxenti de spantu. Ma custa grandu bellesa de sa carena mia m’iat portau un’umiliatzioni manna. Issus difatis si fiant acataus de cantu fiat amanniau su paneri miu e biiant puru ca su fenu abarràt ìnnidu dònnia dii, diaici iant cumentzau a mi castiai a s’atenta. A s’ora sòlita, dispintendi de andai a is bàngius, serrant che sèmpiri sa genna e, sminciendi de una sperradura, mi biint afrachendi cuddu bellu papai parau inguni. Scarèsciu su dannu arriciu e spantaus de sa finesa stravanada de su burricu insoru, si scracàlliant e, tzerriau unu cumpàngiu e un’àteru e agoa unu biaxi ancora, ddis amostant sa gulosia, de no dda podi contai, de una bèstia scimpra.
Innoi fait a agatai fintzas su scritu originali e sa versioni in italianu:
Is tzeracus ddu cassant papendi petza, cuadru XIII

Ndi contant a su meri nou chi, cumandau de portai su bestiolu a s’aposentu de prandi, ndi-ddi spricùlat is gustus aporrendi-nde-ddi una tassa de binu de siguru agradèssia de Lùciu-burricu (cuadru XIV).
Lìburu X, 16.
In s’interis s’aposentu arretronàt de arrisus a scracàlliu. A s’acabbu unu de is chi nci fiant, un’allegroni, si fait: “Donai a s’amigu nostu unu pagu de binu”.
E su meri, sighendi su giogu, ddi torrat: “No est stròllicu su scimpròriu chi as nau, birbanti; bai e circa chi su stràngiu nostu aggradessat puru una tassa de cussu a su meli”. E sighit: “Ehi tu, piciocu, cussu càlixi de oru inguni, sciacua-ddu beni, gheta-nci binu cun meli e aporri-ddu a su cumpàngiu nostu; nara-ddi puru ca deu apu giai bufau a sa saludi cosa sua”.
Mannu fiat s’axiu de is cumbidaus abetendi. E deu, sena timoria peruna, assèliu e garbosu, emu parangau sa lavra de bàsciu e mi-ndi femu bufau cussu càlixi totu a un’acirrada. E benimindi su tzèrriu chi si-ndi fiat pesau e totus a cuncordu m’iant augurau: “Saludi”.
Ndi contant a su meri nou, XIV

Una matrona, disigendi de provai emotzionis noas e prus fungudas, si-ndi pigat is serbìtzius e nd’abarrat apaniada.(cuadru XV).
Lìburu X, 21.
Intzandus issa, bogau totu su bistiri e sa fàscia puru chi dd’imboddiàt is bellus cimingionis, s’acostat a sa luxi e si lungit beni a ollu balsàmicu pigau de unu vasitu de stàngiu e cun cussu etotu sfrigòngiat a mei puru in dònnia logu, ma pruschetotu mi-ndi prenat a fuliadura is càrigas. Agoa inghitzat a mi donai basileddus meda, ma no de cuddus chi ti donant in casinu, cuddus de is bagassas po ti-ndi pigai su dinai e chi is fitianus ddus bolint a baratu, nossi mi ddus aporriat schetus e sintzillus, nendi-mì puru a frandigu: “Ti stimu” e “Ti disìgiu” e “Bollu a tui sceti” e “Sena tui no potzu bivi prus” e totu s’àteru chi is fèminas imperant po scallentai is òminis e amostai s’afròddiu chi tenint; agoa mi-ndi pigat a murrali e, comenti emu imparau, mi fait sderrinai sena strobbu, ca no fiat po mei cosa noa o difìcili e, avatu de unu tempus aici longu, depemu sceti agradessi is impràssidus de una fèmina bella bella e insuada. Est a nai puru ca femu cotu po totu su binu bonu chi emu bufau e, po mori puru de cuddu ollu nuscosu, femu bessiu insuau mannu.
Una matrona si-ndi pigat is serbìtzius, XV
Sighit: Su burricu s’iat a depi amostai povintzas in pùblicu, 16.
