Màrtzia pintendi s’autoretratu cosa sua.
Maistru de is delle Clères Femmes: sa pintora de sa simana arega-arromana Màrtzia mentris est faendi s’autoretratu cosa sua, castiendi-sì in su sprigu.
Read More
Su burricu est intregau a unu tzeracu, 9 e 10.
Apuleju: apubu po sorti una lutzinedda noa ludosa fata de s’àcua calada de celu sa dii innantis, inguni cun d-unu brìnchidu mi-nci ghetu totu de suncunas…
Po onori e gròria de Santa Crara.
Ugo Dessy
In d-una bidda no meda atesu de Terrùbia nci fiant una borta duus giòvunus. A issu ddi narànt Bissenti e a issa Pisabella.
Stòria de Sardìnnia – Pisa, Gènova, is giugis.
Carlo Di Bella. Sa Sardìnnia, in custu tempus, teniat un’economia agropastorali: arrica meda de messarìtzia de loris de messadura, produsiat fintzas binu e nci fiant ortus chi portànt matas de olia, figuera, mela etc. S’allevamentu fiat de bacas, porcus e brebeis lassaus lìberus in su sartu de is biddas, chi no fiat arricu meda de cussòrgias po is brebeis comenti a oi, ma arricu de padentis mannus, chi portànt matas mannas de ìlixi, de suèrgiu, de arroli.
Alloddu, s’ecuinòtziu de beranu est arribbendi
Est dii de allirghia…Sa stasoni noa est portendi energia e briu, is matas pillonant, su sartu pigat dònnia colori, s’àiri est callentendi-sì.
Friàrgiu
Freartzu traitore, narat unu dìciu logudoresu; e is dìcius campidanesus puru torrant a nai cantu custu mesi est frassu, donendi-nde-ddi su naturali a certa genia de genti: Friàrgiu duas facis, una bona e s’àtera mala; opuru: “Falsu che friàrgiu”; infinis su dìciu: “Fai duas facis che friàrgiu”.
Mòlliu Itàlia e erois
màgini pigada de pixabay de Stevinik · su 7 de maju 2020 In custus tempus de pandemia is operadoris sanidàrius funt stètius una de is peus categorias fertas de s’avolotu nàscïu po mori de s’impestu, cun medas chi si funt amaladiaus e a dolumannu finsas mortus. Custu chi si presentu innoi est unu sciogu prenu de…
Filòsofu: Autobiografia de burricu – Su de tres
No podeis sciri sa pena chi mi costat de no podi chistionai, batallai, abetiai cun tzertus òminis (e fèminas puru) … infinis, su cherpu de bivi dònnia santa dii in su cumbincimentu chi molentis meda no fatzant parti de sa genia nosta ma de cudd’atra.
Arribada est sa stràngia
Amigo bellu tengu in Inglaterra
Aìnturu ‘e arretza sèmpri a murigai
Su coru tenit bècia in custa terra
Dònnia dii faina noa est a circai
Sa mama de Cecìlia
Sa mama, donau a custa unu bàsidu in fronti, dd’iat arrimada inguni comenti in d-unu letu, dd’iat aderetzada, dd’iat stèrria asuba de unu pannu biancu, e dd’iat nau is ùrtimus fueddus: “adiosu Cecìlia! arreposa in paxi!