Màgini: Piciocus de crobi, de s’autora etotu.
Manigiai su dolori est sa prus cosa difìcili chi nci potzat essi. Unu biaxi contau in prosa, poesia, pinturas e…arretzetas de cuxina! Paraus sa poesia afatanti, furriada in sardu campidanesu, chi si parit d’essi sa prus prena de sinnificau.
S’abbratzu
de Veronica Scano (1).
Chi s’istanti ‘e firmai tenemu fortza
dd’emu cun bentu in s’àlidu aciapau.
Sena de acabbu e sempri a ti santziai
bellu ti stringi a custu coru miu…
Intru ‘e is lavras dònnia làmbriga tua
acostai e lèbius cun acinnus
ndi-dd’asciutai giai totu is dudas.
Sa stima ses chi assurcat dònnia resa.
Arrepicu de alas chi si fundint
in cuss’abbratzu solu, cosa sua.
Sena de acabbu a celu nd’arregalant
pètalus de carìnnius mai fadiaus.
A filamentu ‘e oru e arrica trama
s’armonia apu a tessi ‘e cara tua
po dònnia arrastu amentai e agoa giogai
cun s’arrisu chi soli t’iat intriciau.
Carinniendi s’ànima est s’abbratzu
firmu in su spàtziu a tocu tuu seguru.
Sena de tempus s’incurai, a sa vida
donaus dònnia aconcada e nosu
inguni asusu abarraus che circus
suspèndiu’ ‘e luxi chi arretumbat
e ndi besseus che sìmbulus pintaus
biu in su mari, candu est scurighendi!
(1) pigada e furriada in sardu de: Veronica Scano, Vita, 2024 , pg. 60.
Innoi fait a ligi puru su scritu originali.
