Femu cassadori, e tenemu scupeta.

Màgini pigada de Pinterest.

Est in “Femu cassadori” chi s’amostat sa prus ispiratzioni arta de Pintòr Sìrigu (…) est unu contu nou de su totu: su cassadori arrastendi sa bèstia, una betixedda, tanti bellixedda (…) (1)

In allegato la versione in italiano.

Femu Cassadori

de Efisio Pintor Sirigu

1.
Femu cassadori, e tenemu scupeta
e mai una beta — emu pòtziu cassai.

2.
Ah! ita fortuna cust’orta apu tentu!
Sendi(r)’arziendi in d-una muntanniedda,
andendu(r)’a cassa po divertimentu,
incontru passendi(ri) una betixedda
tanti bellixedda — sartiendi in sa roca,
beni fat’e coca — de corpus gratziosa;
fiat grandu cosa — su ddi ponni avatu;
m’aturu unu tratu — po dda cuntemplai.

3.
Po da cuntemplai, m’aturu unu pagu,
po dda biri sola sartiend’e gioghendi;
m’arrimu a su truncu de unu bell’imbragu,
po mi benni a tiru femu castiendi,
ma cunsiderendi — comenti pasciat,
mali mi pariat — su dda tenni morta:
resolvu de un’ ‘orta — de no dda bociri,
dd’ ‘olemu sighiri — sentz’ ‘e dda sparai.

4.
Dd’ ‘olemu sighiri, fintzas aund’andàt(a),
sentz’ ‘e mi-dda perdi de vista un’istanti,
a dònnia parti issa si castiàt(a),
po chi cassadori non fessit ananti,
ma deu costanti — in cudda idea,
mi ‘a sighemu in sa ‘ia — ch’issa caminàt(a),
si si furrià(a) — deu m’acuamu,
i atesu nd’andamu — po no m’osservai.

5.
Po no m’osservai de cussas alturas
e de un’altu boscu, plenu de ispinas,
deu dd’aspetamu in mesu a is planuras,
po dda ferri beni asuta de sa schina:
ma issa mischina — sa morti timendi,
andàt(a) scartendi — cuddu logu claru,
po tenni reparu — de no essi bista,
caminendi crispa — po no dda ciapai.

6.
Caminendi crispa in cussu montixeddu,
e iscurta scurta sentz’ ‘e si fidai;
ita fatzu deu, senza de cerbeddu!
Su passu de pressi mi pongu avantzai;
a si furriai — benit a mi biri;
scapat a fuiri — coment’ ‘e unu lampu,
fuit de su campu — a mesu su padenti,
sentz’ ‘e sciri comenti — dda podi incontrai.

7.
No isciemu comenti prus dda podi biri
cun disisperu de s’anima mia;
si de una parti dd’ ‘olemu sighiri,
mirendu s’arrastu, a bortas ddu perdia,
de tali genia — passu peda (?) ratu;
sentendu su fatu — de m’essi inclarau,
non perdu coidau — caminu de pressi,
pentzendi ch’iat a essi — in logh’ ‘e riposai.

8.
Pentzendi, ch’iat a essi, comenti giai fiat(a),
asut’ ‘e una mata dda biu discantzendu,
dda miru, e m’acatu chi prus no podiat(a)
scampai de mei, mischina, currendu;
dda biu dormendu — cun grandu dulciura;
biu s’ermosura — mi-ndi parit mali,
chi corpu fatali — ddi trunchit sa vida:
sentza de ferida — dd’ ‘olemu gosai.

9.
Chi si es dormida, dda scid’in cust’ora…
Miru cumpassivu, e ndi tengu piedadi,
custa beta mia dda riservu ancora,
biendu chi portat tanti giustedadi.
Cantzau giai m’at(i) — ma est gratziosa,
no est mellus cosa de dda biri gioghendu.
Est lesta sartiendu — est med’atrativa;
chi a prusu m’atrivat — no mi fait plexeri;
giai ndi seu meri — no dd’ ‘ollu sparai.

Càstia puru: Tengu unu caboni de sa vera casta…

(1) Manlio Brigaglia: Il Meglio della grande poesia in lingua sarda. Edizioni della Torre, 2008, pgg. 155, 157-160.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.