Una frùsia che una sbentuliada de bentu moimoi…

E drìnghili, Pàulu Pisu est torrau a binci su primu prèmiu in sa Setzioni prosa “Tonino Ledda” in su cuncursu mannu de Otieri de literadura sarda! Allodda sa motivatzioni de sa giuria.

Unu merì de su mesi de argiolas de su 2022, in su sartu de S‘àcua sassa de su comunu de Nùrdara, a Marianu Corfeddu dd’acontessit unu fatu spantosu: nd’arruit de su celu un’ogetu grai meda, una bòcia luxenti chi teniat unu pesu specìficu prus artu de dònnia elementu connotu in natura. Depiat essi una cosa fata de genti de àterus mundus. Marianu scoberrit abbellabbellu chi acostendi-sì a custa bòcia arrennescit a fai cosas mannas: bincit torneus de iscacus contras a maistus mannus, arregodat lìbburus intreus. Ma, cun tanti poderi, Marianu cumintzat a pensai de essi mellus de is àterus e nci perdit sa cunfiantza de is amigus e de sa pobidda.

Custu contu distòpicu – scritu e sestau beni meda – si bolit fai arrexonai apitzus de una maladia chi podit tocai a donniunu de nosus candu si pensaus mellus de su chi seus: sa supèrbia, su mali chi is antigus cunsiderànt ‘arréxini de donnia àteru vitziu’.

Po custas arrexonis e po onorai una pinna balenti, sa Giuria at assinnau a Sa bòcia de Giampaolo Pisu su primu premiu de sa setzioni Prosa po s’annu 2026.

Ndi paraus avatu s’inghitzu:

SA BÒCIA

Giampaolo Pisu

Mesi de Argiolas de su 2022, in su sartu de “S’àcua sassa”, in su comunu de Nùrdara. Un’ora a scurigai!

Una frùsia che una sbentuliada de bentu moimoi mi-nd’iat fatu pesai is ogus a celu totu a una borta, un’ogetu luxenti, lestru che unu scuetu, bolàt in artu lassendi-sì asegus una coa biancàcia. Cuss’ogetu fut puntendi a bàsciu, a terra, iat incarrerau a s’incrubai ancora prus a lestru arruendi-nci a pagu tretu de anca fia deu, a unus duus, trexentus metrus. Su corpu, sighiu de unu torrocu che su de unu tronu, iat assachitau sa terra faendindi pesai unu cuaddu de prùniu. Avatu de su primu spantu fia scapau a curri conca a innoi ia biu arruendi-nci s’ogetu, sempri puntendi is ogus a cussu pruineddu chi abellu abellu fut assentendi-sì. Po sa pressi fia imbrunchinau una pariga de bortas.

Fut insaras chi dd’ia bida!

Funt inguni, che unu ou in su niu, niedda che sa pixi. Mi fui acostau timi timi, castiendi-mì a parti e àtera. Unu fumixeddu fut pesendi-si-ndi a lenu a lenu. Sempri abellu abellu ia acostau sa manu, ma sena de dda tocai. Fut tebi tebi. Ia abetau a si sfridai. Acanta no ddoi fut àteru arrastu! Ia torrau a allonghiai sa manu, cussa cosa si fut sfridada, dd’ia tocada cun d-unu didu, agoa cun totu sa manu, provendi a dda movi. Totinduna mi fut pigau che una scàrriga de currenti chi m’iat lassau mesu disimajau. Ita tiàulu fut sutzèdiu? Candu mi fiat torrau su sànguni a logu, ancora unu pagheddu scimingiau, tenia sa manu sempri asuba de cussa bòcia. Timendi mi-ndi fia strantargiau de strèmpiu. Ma sa timoria fut durada scéti una scutixedda, fia abarrau castiendi-dda totu spantau, tot’axeliau, m’intendia comenti e chi cuss’ogetu fiat tzerriendi-mì. Mi fia torrau a incrubai e, sena de timoria peruna, cun d-una manu ia provau a ndi-dda pesai. Nudda, aditzu arrennescia a dda movi! “Dd’ap’a crei!” Parriat pròpiu una bòcia! A ogu, teniat unu diàmetru de unus dexi centìmetrus. Iat a essi prantada in terra? Ia insaras provau a dda movi cun ambaduas is manus, e agoa, sempri a duas manus, ingenughendi-mì, prantendi is genugus in terra, ia torrau a provai a ndi-dda pesai. Fut grai che tronu, prus grai de su ferru, prus de su prumu, meda de prus… A traballu ndi-dd’ia pesada de terra, e, circhendi de no mi-ndi dda fai arrui, mi-dd’ia acotzada a peturras. Po essi una bòcia aici pitica fut grai diaveras, prus grai de calisisiat cosa chi connoscia. Nci-dd’ia portada a sa màchina abellu abellu, sempri a duas manus e sempri acotzada a peturras, assupendi, sudau pilu pilu, in cussu merii de basca. In su còfanu dd’ia acotzada beni po no dda fai arrumbuai.

Sa dii fia andau a biri is matas de olia de su livarieddu chi m’iat lassau babbai.

Mai ia a ai pensau a un’acontèssiu chi m’iat a ai cambiau sa vida!

Su contu intreu dd’agatas innoi.
Qui trovi il racconto in italiano.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.