Mulleredda mia, candu còmporat su binu…
de Maria Farranca
Si-ndi bufat sa metadi in caminu
a mei narat ch’est mali mesurau
Ohi ’ta mulleredda ch’apu ’ncapitau!
Mulleredda mia
Fendi is macarronis
de Maria Farranca
Si-ndi bufat sa metadi in caminu
a mei narat ch’est mali mesurau
Ohi ’ta mulleredda ch’apu ’ncapitau!
Mulleredda mia
Fendi is macarronis
Est sa famìllia tambeni, aundi fatu-fatu sa mama o su babbu arruit amaladiada, perdit su traballu, no nci dda fait a guadangiai unu stipèndiu…
apròbiat a su fassoni de sa Regioni sa lei chi previdit sa pensioni de invalididadi culturali* po is sardus chi no connoscint sa lìngua insoru!
A Agìth ndi-dd’iat scidau unu sonu de passus asuba de sa folla in terra, e de nais truncadas. Pustis, iat intèndiu calincunu pispisendi. Cantu tempus fiat dormiu? No ddu sciiat, ma s’intendiat pasiau.
màgini pigada de pixabay di Lorenzo Argiolas su 5 de làmpadas 2020 Custu coronavirus (chi parit sa musca macedda chi sa Sardìnnia at giai connotu in tempus passau) est fadendi-sì torrai a pensai a totu. Tocat a torrai a pensai a sa sotziedadi, a su benidori econòmicu e povintzas a sa pòlitica. Po imoi medas funt…
A chini po tramperi giai est connotu
po beridadi puru a crei no dd’ant(i)
Custus fiant un’urrei e un’arreina chi biviant in d-una citadi. Issus teniant tres fillas bellas meda, ma is mannas, mancai galanas diaderus, faiat a ddas bantai a alabantza de òmini, mentras sa bellesa de sa pitica fiat aici manna, aici primorosa, ca sa mindighèntzia de su fueddai de òmini no dda podiat ni espressai, ni bantai comenti meresciat.
de Marco Corda «Saludi.» «Saludi, nerit-mí» «Seu una mìgia.» «Custu gei ddu biu. Ita potzu fai po fusteti?» «Seu bènniu a mi chesciai.» «Tochit, nerit-mì. A lestru perou. Ca no teneus tempus de fai a perdi, innoi in s’ofìciu de is chistionis generalis.» «Intzandus, sa cosa no est bella. Un’afrontu lègiu, iat a nai. Deu…
(sighit de sa segundu parti) Apustis de cussu acontèssiu malu, Francischinu, biendi chi is propostas suas de amori no ddas iant pigadas in cunsideru, iat circau de abasciai is pretesas; Cebolla etotu, chi ddi fiat amigu deaderus, circhendi de ddu cunsolai, dd’iat nau: «Cussa picioca de Santa Luxia ita si creit de essi!? Est una conca maca…
Cavallier Scrafingiu (…) allonghiàt sa manu e si scrafiat su paneri mannu chi teniat, circhendi de asseliai su papìngiu lègiu chi ddi beniat.