Contus

Ma totus fiant deacòrdiu de una cosa: ca su fatu ca is gatus no boliant ni papai sa petza chi ddis donànt ni bufai lati de su pratìlliu fiat cosa tropu crosidadosa. E po duas diis interas is gatus bellus e mandronis de sa bidda de Ulthar no iant tocau cosa de papai ma iant dormiu sceti o acanta de su fogu o in su soli.

Su de tres mangianus chi is bagamundus fiant in Ulthar, Menes no iat agatau prus su pisitu; e sigomenti ca prangiat a forti in pratza de mercau, unus cantu biddajus dd’ iant nau de su bèciu, de sa mulleri e de is sonus chi iant intèndiu su noti.

Candu, po farta malassortada, sparessiat una gatu e ndi-dd’intendiant is sonus apustis scurigau, su meri si chesciàt chena de podi fai nudda, o mancai si consolàt torrendi gràtzias a sa Sorti ca assumancu no fiat su fillu chi ndi-ddi fiat sparèssiu.

de Giampaolo Pisu
No biiat s’ora de ddu torrai a fai! Ge fut un’arratza de disìgiu cussu! Mancu chi fessit ancora piciocheddu! Cun sa pobidda andàt deacòrdiu e gràtzias a Deus chistionis sèrias no nd’iant mai tentu.

de Maria Farranca
– Cixireddu, mi ddu donas unu troni de àxina?
– Nossi, dd’ant contau a troni a troni.
– E dona-mi-ndi mesu troni.
– Nossi, dd’ant contau a mesu troni a mesu troni.
– E dona-mi-ndi unu pibioni.
– Nossi, dd’ant contau a pibioni a pibioni.
– E deu insaras ti pigu e ti-nci ghetu a sa bèrtula.
E nci-ddu ghetat a sa bèrtula, ca fiat piticheddu meda.

Dd’emu comporau online. Stravanau, mi fiat pràxïu luegus fintzas de su primu momentu chi dd’emu biu in su giassu.