Vèneri e Giovi
Vèneri no arrenesci a agatai a Psichi chi si fiat cuada beni e decidit de pediri s’agiudu de su grandu Giovi. Po custu si-ndi pesat a celu, a sa manera sua.
Vèneri no arrenesci a agatai a Psichi chi si fiat cuada beni e decidit de pediri s’agiudu de su grandu Giovi. Po custu si-ndi pesat a celu, a sa manera sua.
Pustis de ai intèndiu custus fueddus su para fiat bènniu mudu. Portàt una cara pensosa e afrigia e fatu-fatu murrungiàt tussendi “uhn, uhn…”.
‘Unu spidali’ si fiat nau ‘M’agatu in d-unu spidali’. Comenti mai podiat essi acabbau inguni? Iat circau de s’arregordai se sa dii innantis. Fiat dumìnigu?
Acabbau de chistionai, ndi stupat a foras arrennegada, carriendi feli, comenti Vèneri sceti podit fai. Imoi etotu alloddu a Cèreri e Giunoni chi, arribendi anati suu e biendi-ddi sa faci unfrada, dda preguntant poita cudda cilla disapiadada dd’arruinit is ogus aici bellus e luxentis.
dona a mama tua vangàntzia cumpria e castiga a forti custa bellesa altiva, aceta de fai po mei custa cosa sceti chi est po su totu: chi a custa giòvuna dda pighit una stima afroddiera po su prus òmini pudèsciu, unu chi sa Sorti dd’apat cundennau po dinnidadi, sienda e povintzas saludi. Est a nai un’òmini aici mali pigau de no ndi podi agatai un’àteru in totu su mundu chi fatzat a ddu cumparai
A Agìth ndi-dd’iat scidau unu sonu de passus asuba de sa folla in terra, e de nais truncadas. Pustis, iat intèndiu calincunu pispisendi. Cantu tempus fiat dormiu? No ddu sciiat, ma s’intendiat pasiau.
Su fatu chi is sardus, po su cuncursu mannu de sa scola po maistu/professori, depant andai amarolla a fai is provas oralis in continenti, est diaveras cosa chi no benint a beni!
Duas lampadinas rùjas, incheladas de piùere e pienas de doloranis nieddos chi a s’aberta de sa gianna ballaiant pintende upas istròlicas in sos muros, pendiant dae sa bòvida.
Custus fiant un’urrei e un’arreina chi biviant in d-una citadi. Issus teniant tres fillas bellas meda, ma is mannas, mancai galanas diaderus, faiat a ddas bantai a alabantza de òmini, mentras sa bellesa de sa pitica fiat aici manna, aici primorosa, ca sa mindighèntzia de su fueddai de òmini no dda podiat ni espressai, ni bantai comenti meresciat.
e didas e àteras fèminas in fainas; e cussu chi prus de totu atiràt e ndi pigàt s’ogu, crabas amesturadas cun cussas e fatas agiudandis insoru