de G.Pàulu Pisu su 25 de maju 2019 A sa terra nodida de is centuconcas Deus dd’iat donau dònnia gràtzia: frorida e atressada de arrius de àcua lìmpia, cun pisci e arresis de dònnia genia, ingiriada de mari e carinniada a tot’annu de un’araxi de bentixeddu friscu. In custa terra, in d-unu tempus antigu, ddoi…
Su de tres mangianus chi is bagamundus fiant in Ulthar, Menes no iat agatau prus su pisitu; e sigomenti ca prangiat a forti in pratza de mercau, unus cantu biddajus dd’ iant nau de su bèciu, de sa mulleri e de is sonus chi iant intèndiu su noti.
Cumprida chin totu, abituada a dare a manu prena, in domo fit sèmpere un’andetorra de zente e neunu che deviat essire chena nudda: “E it’est malàidu chi li pregontas si nde cheret? Porri-bi-la sa cosa chena pregontare e insisti si narat chi nono, ca mancari est birgonzosu”.
de Fàbbiu Usala Friàrgiu Una poburedda, fiuda chi nci biviat a sola, iat messau pagora una pitzialledda de terra cosa sua e nd’iat boddiu su trigu. Fiat s’incùngia de s’ierru e ònnia granu fiat comenti e sa manu de Deus. Unu probianu, gopai suu, dd’iat agiudada a s’assentai s’incùngia in s’argiola, pronta a dda…
màgini pigada de pixabay de Alessio Pani su 21 de maju 2020 Nd’intendeus chistionai meda, fintzas in cuntestus innui no nc’intrat nudda, ma cantus sciint diaderus it’est? Chistionaus de 5G, sa de cincu generatzionis de tecnologias po sa comunicatzioni mòbili. Cun cust’artìculu eus a biri unas cantu minudas tènnicas, lassendi is timorias po sa saludi…
Màgini de maxsanna pigada de Pixabay de Daniele Prasciolu su 8 mesi de argiolas 2020 Apu decìdiu de si tradusi unu artìculu de Raimondo Carta Raspi, grandu studiosu e amantiosu de sa stòria de Sardìnnia. Su scritu, Meridionalismu de su 1947, tenit importu stòricu mannu po su chi cuntenit e po candu est stètiu scritu,…
Insandus su Cavallieri si-ndi fiat scirau totu in d-una borta, si fiat intèndiu una cosa moddi in is manus e iat pensau: «Cessu… ma ita est sutzèdiu?
Su chi deu ‘ollu proponni / est a ddu sighi’ a fueddai,
desinuncas, oramai, / dda perdeus custa sienda
chi po nosu est una prenda, / marcadora ‘e identidadi
Apustis de sa cantada de Cebolla, sa mama de sa piciochedda iat tirau un’oghiada abàsciu e iat biu a cussu tzerpedderi de Francischinu, e a s’acabada, sigumenti no ddi fiat pràxia nimancu totu cussa cantada, si fiat afaciada cun d-una sìcia prena de àcua bruta de su strexu e nci-dd’iat scutulada apitzus de cuddus duus poburitus, tzerriendi: «Baxei-si-ndi! Chi filla mia no est cosa po bosàterus!»
