Màgini: Uroš Predić, Refugiaus de sa Bòsnia, 1889, Museu de sa Sèrbia, Beograd (1).
De stima, de amori ndi teneus abisòngiu mannu in sa sotziedadi nosta de oi, turmentada de is gherras e de unu muntoni mannu de àteras malafatias e travessuras. Ma ita est s’amori? Boh? Apu provau a ddu pintai in custa arrepentina a sa dereta.
Diaici scriit in sa pàgina FB cosa sua Antoni Nàtziu Garau donendi-sì sa bella nova d’essi arribau primu in sa setzioni A “Poesia a tema de amori” de sa XIX editzionis de su Prèmiu “Benvenuto Lobina” de Biddanoa ‘e Tulu.
Bellas norabbonas de sa trumixedda de Bideas!
Ita at a essi?
Arrepentina a sa dereta.
Si in su curri de sa vida / ndi bogas unu momentu
e ascurtas su lamentu / de su solu bisongiosu,
tandu intendis unu gosu / chi ti currit in is venas,
ca prus lèbias funt is penas / de sa genti turmentada.
Si in stracia e temporada / a chini est circhendi amparu
tui dd’alluis cuddu faru / de sa luxi prena ‘e spera,
agatau as sa manera / de afortiai su bonucoru:
is tocheddus de su coru / lestrus s’ant a fai de prexu.
Candu prenu as a ai su strexu / de bonesa e de arrespetu
e ti lompit su profetu / de su bivi sena ‘e mali,
as a biri su fundali / sèmpiri in colori ‘e arrosa
e sa vida prus donosa / t’at a parri dònnia ora.
Si no dd’as cumprèndiu ancora / su poita ‘e totu custu,
si unu mundu bellu e giustu / t’arrechedit a connosci,
cun passièntzia, sena ‘e arrosci, / contivìgia cuddu frori
de sa stima e de s’amori, / chi t’alligrat is sentidus.
Innoi sa poesia furriada in italianu.
Càstia puru: Su sentidu de sa vida.
(1) Didatticarte.
