Storia de Sardìnnia – Su mediuevu sardu (Is bizantinus, Is morus)

de Carlo Di Bella
In su 534 p. C., su rennu vàndalu s’est arrutu asuta de is corpus de sa potèntzia militari de Giustinianu, imperadori bizantinu chi boliat, movendi de orienti, costituiri torra s’Impèriu Romanu. In s’òbera de cunchista cosa sua, s’imperadori est arrennèsciu a assugetai totu s’Àfrica de susu, is ìsulas Balearis, sa Sardìnnia, sa Còssiga, sa Sicìlia e parti de su cabu de bàsciu de s’Itàlia.

Read More

Lìngua e cultura sarda in scola

de Anna Pina Barbarossa
Si contat chi Santu Sisinni, ancora piciocheddu costumàt a andai a pregai in logu cuau in su cùcuru de su monti. Una dii fiat artziau cun sa famìllia cosa sua e una pariga de piciocheddus. Andendi andendi iant atobiau tres cavalieris a cuaddu chi iant circau de ddus atriviri… Atzicaus e avolotaus iant scapau a curri in su padenti, invecis Sisinni si fut cuau cun sa famìllia. Custus cavalieris fiant malus e prepotentis, po cust’arrexoni candu ddus biiat, sa genti ddus timiat a bentu! In tempus de fai gruxi ant ingiriau is piciocheddus po ddus scudi cun is armas chi portànt. Sisinni insaras armau de coràgiu, ndi fut bessiu a foras e si fut postu a arrexonai cun is cavalieris.

Read More